Książka Medycyna narracyjna i komunikacja w sytuacjach granicznych to manifest w obronie podmiotowości chorego. Sprzeciwia się ona traktowaniu pacjenta jedynie jako „przypadku medycznego”, stawiając na jego historię, doświadczenia i emocje. Publikacja obala szkodliwy mit, jakoby empatia i bliskość z pacjentem prowadziły lekarzy do wypalenia zawodowego. To wezwanie do budowania wspólnoty i dialogu w procesie leczenia, co idealnie koresponduje z filozofią „ludzie nie zasoby”
