Czy te same metody nauczania będą równie skuteczne w przypadku każdego ucznia? Nie – efektywna edukacja wymaga elastycznego podejścia oraz uwzględnienia indywidualnych potrzeb i sposobów przyswajania wiedzy. Podczas TEDx WSKZ Aneta Korycińska pokazała, dlaczego neuroróżnorodność powinna być ważnym elementem myślenia o szkole. Poznaj najważniejsze wnioski z jej wystąpienia i sprawdź, jak odpowiednio dobrane metody mogą wspierać uczniów o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych.
Kim jest Aneta Korycińska?
Aneta Korycińska jest polonistką, oligofrenopedagożką i popularyzatorką wiedzy dotyczącej języka polskiego, literatury oraz edukacji. Szerszej publiczności znana jest jako Baba od polskiego – twórczyni materiałów edukacyjnych, w których w przystępny sposób omawia zagadnienia związane z:
- nauką języka polskiego;
- metodyką nauczania;
- funkcjonowaniem współczesnej szkoły.
Swoim doświadczeniem podzieliła się podczas pierwszej edycji TEDx WSKZ, zorganizowanej 23 maja 2026 roku we Wrocławiu pod hasłem „Sky is the… beginning!”. Wydarzenie zgromadziło ekspertów świata nauki oraz liderów opinii, którzy przedstawili wystąpienia poświęcone m.in. edukacji, nauce, biznesowi i rozwojowi osobistemu.
O czym mówiła Aneta Korycińska podczas TEDx WSKZ?
Głównym tematem wystąpienia Anety Korycińskiej była neuroróżnorodność oraz potrzeba dostosowywania sposobu nauczania do możliwości ucznia. Prelegentka podkreśliła, że dzieci i młodzież mogą przyswajać informacje na różne sposoby. Dlatego zadaniem nauczyciela jest poszukiwanie metod, które pomogą im osiągnąć wyznaczone cele edukacyjne.
Historia Maćka – przykład edukacji opartej na mocnych stronach
Punktem wyjścia do tych rozważań była historia Maćka – ucznia w spektrum autyzmu, który miał trudności z zapamiętywaniem szkolnych treści, a mimo to uzyskał bardzo dobry wynik na maturze z języka polskiego. W nauce wykorzystano jego zainteresowanie światem „Diuny” Franka Herberta, odnosząc do niego zagadnienia wymagane podczas egzaminu.
Czy to jest cud? Absolutnie to nie jest cud. To nie jest też żadna innowacja pedagogiczna, bo tak przecież działały od lat wszystkie formy edukacji pozasystemowej. To jest opowieść o tym, że znowu się zapomnieliśmy co nieco w systemie edukacji, że podstawa programowa niekoniecznie jest metodą, do której my musimy tą jedną drogą dochodzić i że cała klasa ma taką samą drogą dojść do tych samych drzwi. To jest tylko informacja, jakie są drzwi. A to my szukamy, w jaki sposób do nich pójdziemy. – podsumowała.
Przykład ten pokazał, że uczeń posiadający orzeczenie może osiągać wysokie wyniki, gdy proces nauczania zostanie dopasowany do jego mocnych stron, zainteresowań i sposobu przetwarzania informacji.
Na czym polega dostosowanie wymagań edukacyjnych?
Dostosowanie wymagań edukacyjnych polega na takim zaplanowaniu nauczania, aby uczeń mógł realizować określone cele w sposób odpowiadający jego potrzebom i możliwościom. Aneta Korycińska zaznaczyła, że uczniowie mogą zmierzać do tych samych efektów, jednak nie muszą docierać do nich identyczną drogą.
Dostosowanie może obejmować m.in.:
- zmianę sposobu przekazywania informacji;
- włączanie zainteresowań ucznia do procesu nauczania;
- korzystanie z materiałów wizualnych i przejrzystych schematów;
- dzielenie bardziej złożonych zadań na mniejsze etapy;
- dobieranie metod zgodnych ze sposobem uczenia się konkretnej osoby.
Takie podejście nie oznacza rezygnacji z celów edukacyjnych, lecz poszukiwanie skuteczniejszych sposobów ich osiągania.
Jak wspierać ucznia w spektrum autyzmu lub z ADHD?
Wsparcie ucznia w spektrum autyzmu lub z ADHD powinno rozpoczynać się od zrozumienia, jak odbiera i przetwarza on informacje. Zdaniem Anety Korycińskiej warto koncentrować się nie tylko na trudnościach, ale również na:
- zainteresowaniach;
- mocnych stronach ucznia;
- zasobach intelektualnych podopiecznego.
Duże znaczenie może mieć jasna komunikacja, przewidywalna organizacja pracy oraz przedstawianie zadań w uporządkowany sposób. Nauczyciel powinien także obserwować, które metody ułatwiają uczniowi skupienie, zapamiętywanie informacji i samodzielne wykonywanie poleceń.
Jakiego podejścia potrzebuje dziecko z orzeczeniem w szkole?
Dziecko z orzeczeniem potrzebuje zastosowania metod nauczania odpowiadających jego indywidualnym możliwościom i potrzebom. Prelegentka podkreśliła, że dostosowanie wymagań nie jest równoznaczne z upraszczaniem treści lub obniżaniem poziomu nauczania.
Chodzi przede wszystkim o przekazywanie informacji w taki sposób, aby stały się one bardziej zrozumiałe i dostępne dla ucznia. Jako przykład Aneta Korycińska przywołała działania PKO Banku Polskiego, który uprościł komunikaty z myślą o osobach neuroatypowych. Czytelniejsze treści okazały się jednak korzystne również dla pozostałych odbiorców.
Pokazuje to, że rozwiązania projektowane z uwzględnieniem szczególnych potrzeb mogą poprawiać komfort komunikacji i nauki całej grupy.
Dlaczego TEDx WSKZ stał się przestrzenią do rozmowy o edukacji?
Wystąpienie Anety Korycińskiej było jednym z inspirujących punktów programu pierwszej edycji TEDx WSKZ, która odbyła się 23 maja 2026 roku pod hasłem „Sky is the… beginning!”. Pokazało, że indywidualne podejście do ucznia nie jest dodatkiem do procesu nauczania, lecz jednym z warunków jego skuteczności.
Obejrzyj prelekcję Anety Korycińskiej na kanale TEDx Talks. Poznaj przykłady pokazujące, jak uwzględnianie neuroróżnorodności może wspierać uczniów i pomagać w tworzeniu bardziej dostępnego środowiska edukacyjnego.
FAQ
Kim jest Aneta Korycińska?
Aneta Korycińska jest polonistką, oligofrenopedagożką oraz popularyzatorką wiedzy o języku polskim, literaturze i edukacji. Szerszej publiczności znana jest jako Baba od polskiego.
Jaką tematykę poruszyła Aneta Korycińska podczas TEDx WSKZ?
Aneta Korycińska mówiła o neuroróżnorodności, indywidualizacji nauczania oraz dostosowaniu wymagań edukacyjnych. Pokazała, że odpowiednio dobrane metody mogą ułatwiać uczniom osiąganie celów i rozwijanie ich mocnych stron.
Czym jest dostosowanie wymagań edukacyjnych?
Dostosowanie wymagań edukacyjnych polega na dobraniu metod, narzędzi i form pracy do potrzeb oraz możliwości konkretnego ucznia. Nie oznacza obniżania poziomu nauczania, lecz zmianę sposobu prowadzącego do osiągnięcia określonych celów.
Jak wspierać ucznia w spektrum autyzmu lub z ADHD?
Warto poznać sposób przetwarzania informacji przez ucznia, jego zainteresowania oraz mocne strony. Pomocne są także jasne komunikaty, uporządkowane materiały, przewidywalna organizacja pracy i dzielenie zadań na mniejsze etapy.
